5. MARDİN BİENALİ SANATÇILARINDAN
BINT MBAREH

Bint Mbareh (d.1995) Filistin’de büyümüş bir ses sanatçısı ve müzisyendir. Goldsmiths’teki Etnomüzikoloji Yüksek Lisansına kadar, Filistinlilerin modern Selefilik ve teolojik ve manevi kolonizasyon tarafından yok edilen ibadet sistemlerine ve azizlere saygı duyulduğu gerçeğinden habersizdi. Bölgedeki su tasarrufunun tarihi üzerine yaptığı araştırma, onu bazen (fiziksel olarak) köklü bir ağaçtan başka bir şey olmayan azize geri getirdi. Velinin komşuları, fakirleri iyileştirmek, yağmuru getirmek, toprağa ve insan vücuduna bereket getirmek ve ataları daha güvenli yerlere yönlendirmek için her zaman onlara güvendi. Bint Mbareh, azizler için, onların onuruna söylenen şarkıları derinden dinleyerek ve onları 2022 için yeniden besteleyerek, azizlere hürmet etmenin manevi geleneğini geri kazanmak için popüler yolları araştırıyor. Egemenlik mücadelelerinde komünal seslere/yüksekliğe özel bir ilgisi var.
Filistin’de Exist Festival’de, Amman’da Darat al-Funun’da, Londra’da Arab Women Artists Now’da, Shubbak Festivali için At Sawa Sawa platformunda yağmur çağırma ritüelleri gerçekleştirmiş, Londra’da Cafe Oto’da Youth Music’te ikamet etmiş ve görevlendirilmiş performans sergilemiştir. Mophradat’ın Read the Room Festivali’nde (Brüksel) ve BUDA Kortrijk’in Next Festival’inde çalıştı. Hızır Zine’de de yazıları yayımlandı.

Tüm fotoğraflar: Sanatçının izniyle

BINT MBAREH

FİLİSTİN / BİRLEŞİK KRALLIK

Henüz tanışmadığım bir komşuya giden yol, 2022.
Holografik fan, mum, ve kumaş ile ses yerleştirmesi, 20 dakika

1267’de, Musa Peygamber’in alayı; Mars gezegenine ürkütücü bir benzerlik gösteren Khan-al-Ahmar adında dünyanın en alçak noktasına yakın bir bölgede kutlanmaya başlandı. “Kızıl pazar” anlamına gelen Khan al-Ahmar, adını bölgenin kırmızı topraklarından alıyor. Bir zamanlar çok tuzlu bir denizi olan bölge, şimdi kurak bir çayır. Yerleşik topluluklar, Mars kültlerine benzer bir şekilde zaferlerini burada kutlamışlardı. Bölgenin karakteristik olarak Marslılarınkine benzeyen mezarlığı cinsel utanç efsanesini gizler, çünkü orada birçok namus cinayeti kurbanı gömülüdür. Ayrıca mabet, koruyucu ruhlar tarafından intikamcı tezahürlerin hikayeleriyle çevrilmiştir. Örneğin, zina yapan biri veya bir hırsız yakındaysa tepki olarak bir kum fırtınası patlak verir.

Burada sonsuz bir çekişme vardır, ancak kutlama, ebedi geri dönüş gerçeğini ısrarla ileri sürerek geri gelir. 1920’de Birleşik Krallık Filistin Mandası, bu kutlamanın gerçekleştiği festivalin bir topluluk ruhu oluşturup insanları Siyonist yerleşimci sömürgeciliğe karşı protestolara teşvik ettiğine hüküm vererek buna son verir.

Onlarca yıl sonra, DJ Sama Abdulhadi kutlama için tekrardan bu bölgeyi seçerek kendini Filistin Yönetimi’nin de desteğiyle gerçekleştirdiği tekno-DJ performansını sergilerken filme aldı. Böylelikle bir kez daha (bir asırda üçüncü ya da dördüncü kez) bölgenin önemini ortaya koyan bir tür devrim patlak verdi.

Anma geleneğini ziyaretçiler tarafından uzun bir şarkıyla devam ettiren mabet, ateşli doğasından vazgeçmeyi reddeder. Bunu takiben, Henüz Tanışmadığım Bir Komşuya Giden Yol, mabete yapılan ziyaretlerin geleceğini hayal etmektedir. Sanatçı bu eserde sesi,  şimdi/sonra, yaşayan/ölü, buradan/buradan olmayan arasındaki kopuşta, üretken bir reddetme aracı olarak konumlandırmaktadır. Ziyaretçiler, esere eşlik eden sesi dinlemekte ve gelenekte de olduğu gibi mumları yakmakta özgürdür.