Aslı Bostancı
İstanbul, 1984

MSGSÜ Çağdaş Dans Ana Sanat Dalı'ndan 2007 senesinde mezun olan Aslı Bostancı aynı sene Viyana Impulstanz Festivaline Dancewebber bursu alarak davet edildi. 2009 senesinde Emmanuelle Huyn'nın sanat yönetmenliğinde, Center National de Danse Contemporaine Angers_France (CNDC) dans ve koreografi sanatçılığı bölümünden mezun oldu ve 2017 senesinde MSGSÜ Çağdaş Dans ASD’ de yüksek lisans programını tamamladı. Yine 2017’de MSGSÜ Çağdaş Dans ASD’ de doktora/sanatta yeterlilik programına kabul edildi. “in between” (2008), “panic in the ZOO” (2010), “tales in no language” (2012), “singing stories on speaking mountain” (2013), “The Last Unicorn” (2014), “Büyükannem Bir Taş” (2016), “calling vaikhari” (2017) sanatçının imzasını taşıyan eserlerdendir. Kasım 2013’de “in between” isimli koreografisi Milano'dan Internationel prize 2 Spazio Teatro NO’HMA Teresa Pomodoro jüri özel ödülüne layık görüldü. Yine Kasım 2017’de “calling vaikhari” isimli performansı Ermenistan Yerevan’da, 12. Uluslararası Tiyatro ve Performans Sanatları Festivali’nde en iyi iş ödülüne layık görüldü. La Biennale di Venezia _Grada Zero Biennale Danza, , Plateaux Festivali Mousonturm Frankfurt, FAVOURITES 2010 Drama Festivali_Essen, 0090 Kunst en Festival _ Belgium, Springdance _ Europe in Motion Utrecht_ Nederland, Temps d’image Tallinn _ Estonia, International Istanbul Theatre Festival_Turkey , Julidans Amsterdam_ Nederland, DECEMBER DANCE 15_curated by Jan Fabre_Belgium, koreograf ve performansçı olarak katıldığı bazı önemli festivaller arasında yer alıyor. 2010 senesinden beri MSGSÜ Çağdaş Dans Ana Sanat Dalı’nda eğitmenlik yapıyor. 2013 senesinden beri ses ve beden üzerine çalışmalarına, sesin mucizevi gücünün bilinciyle yaklaşan sanatçı, 2016’dan beri Elif Özkoç ile Şamanik uygulamalar, Ece Dümdaralp ile Tai Chi eğitimlerine devam ediyor.

 

Sergilenen İşler

“Şeylerin Ruhu”, 2018, ses-beden performansı ve ses yerleştirmesi, 60 dak.

“Şeylerin Ruhu” ses-beden performansı, 4. Uluslararası Mardin Bienali için mekana özgü olarak tasarlanmış olup, bedenin “sınırsızlığını” dinleme eğilimini ve bedenin titreşimsel alımlamaları yoluyla sesin bedenle bir oluşunu paylaşmayı amaçlıyor. Performans; performe eden beden, mekan ve alımlayıcılardan oluşan tüm tasarım katmanlarının performansçı tarafından dinlenmesi, hissedilmesi ve genişletilmesi ile başlıyor. Böylece mekan ve alımlayıcı farklı katmanlarda yarattıkları titreşimlerle performansa dahil oluyorlar. Performans anında performansçı tarafından yaratılan ses tasarımı bienal boyunca performansın gerçekleştiği mekanda ses yerleştirmesi olarak paylaşılmaya devam ediyor.

Mekan:Alman Karargahı